Lieve Rox,
Op de één of andere manier ben ik een magneet voor elke klootzak die er rondloopt op deze aardbol en dat geldt ook voor Cupido, klein irritant ventje. Op momenten dat ik te veel met mannen bezig ben ontmoet ik klootzakken en op het moment dat ik totaal NIET met mannen bezig ben ontmoet ik ook gewoon klootzakken. Ik zeg het je, er staat: KLOOTZAK-MAGNEET op mijn voorhoofd! Ik zie je al denken “Watskeburt met die ene dude?”..nou die was even vergeten te vermelden dat die nog een hidden agenda had ergens onderin zijn broekzak. Ik was niet de enige.
Ik heb het nooit begrepen dat mensen (ja het zijn niet alleen de mannen, vrouwen zijn net zo goed klootzakken) vreemdgaan. Ben ik dan echt zo’n romanticus als ik geloof dat monogamie nog steeds bestaat? Dat wanneer je die ene persoon hebt gevonden voor wie je wilt gaan, al die andere miljarden mensen er niet meer toe doen? Of is dan werkelijk iedereen gevoelig voor het welbekende ‘het gras is altijd groener…’?
Ik las ooit in het boek ‘Act like a lady, think like a man’ van Steve Harvey (ja ik lees dat soort shit) dat mannen altijd vreemd zullen gaan zolang er vrouwen zijn die het toestaan dat de man met hen vreemd gaat, geldt natuurlijk voor iedereen, is niet echt geslachtsgebonden. Maar eigenlijk vond ik dat wel een wijze opmerking. Hoewel ik er ook van overtuigd ben dat het iets te maken heeft met ruggengraat. Verleidingen zullen er altijd zijn in het leven en het gras zal ALTIJD groener zijn bij de buren. Door hier niet aan toe te geven laat je zien dat je ruggengraat hebt. Althans dat is mijn mening. Trouwens door er niet aan toe te geven laat je ook zien wat echte liefde is. Misschien zit daar wel het probleem. Als er sprake is van echte liefde zijn er toch ook geen verleidingen? Of ben ik dan ECHT optimistisch?
Hetgeen wat ik trouwens ook niet begrijp, naast het feit dat mannen überhaupt vreemdgaan, is dat mannen die bezet zijn denken dat IK zo’n meisje ben die het helemaal niet erg vind om de jeuk bij zijn lul weg te halen terwijl hij erna gewoon naast zijn vriendin in bed stapt. Alsof er naast ‘klootzak-magneet’ ook hoer op afstandsbediening op mijn voorhoofd staat. Dodelijk vermoeiend. Ik vraag mij soms echt af waar alle normale mannen zijn gebleven? Bestaan die nog wel? Of is het een beschermend diersoort aan het worden?
Ik ben benieuwd of ik ooit een ‘leuke-mannen-zonder-drama-die-mij-wel-juist-behandelen’-magneet ga worden, want ik ben er om heel eerlijk te zijn wel een beetje klaar mee.
xoxo
